Ένα από τα δικαιώματα του πολίτη σε περίπτωση εγκλωβισμού στο δρόμο (είτε είναι δημόσιος, είτε κοινόχρηστος, είτε ιδιωτικός κ.λ.π) είναι η αξίωση της χρηματικής ικανοποίησης του ως αποζημίωση, λόγω αποκατάστασης της ηθικής βλάβης (και όχι το εσφαλμένο ψυχική οδύνη). Σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου, η χρηματική αυτή ικανοποίηση μπορεί να επιδικαστεί στην οικογένεια του θύματος λόγω ψυχικής οδύνης.

Η ηθική βλάβη συνίσταται στη ζημία που προκαλείται σε ένα πρόσωπο (παθών), από την τέλεση μιας άδικης πράξης (αδικοπραξία) για την οποία ευθύνεται ένα άλλο πρόσωπο ή νομικό πρόσωπο (π.χ εταιρεία) και ενήργησε είτε από δόλο είτε από αμέλεια. Η άδικη πράξη μπορεί να τελέστηκε είτε εις βάρος της περιουσίας του παθόντος (π.χ κλοπή πράγματος) είτε εις βάρος της προσωπικότητάς του (εγκλωβισμός στον δρόμο , τιμή, σωματική ακεραιότητα κλπ).

Περαιτέρω, η επιδείνωση της κατάστασης υγείας ενός ανθρώπου, λόγω πολύωρου εγκλωβισμού στο δρόμο, όπου έντρομος χρειάζεται απαραίτητη βοήθεια,  από τρίτα πρόσωπα για λήψη τροφής, νερού, φαρμάκων, αποζημιώνεται μέσω άλλης αυτοτελούς αξίωσης. Η αξίωση αυτή λειτουργεί και αυτή ως αποζημίωση, ακριβώς λόγω της πιθανούς, αρνητικής επίδρασης που θα έχει η επιδείνωση της υγείας του, στο οικονομικό, επαγγελματικό και κοινωνικό του μέλλον.

Ταυτόχρονα, μαζί με τις ανωτέρω αστικές ευθύνες, υπάρχουν και ποινικές ευθύνες. Οι εν λόγω ποινικές ευθύνες συνίστανται στην έκθεση σε κίνδυνο, διατάραξη και παρακώλυση των συγκοινωνιών.

Η ευθύνη του προσώπου ή του νομικού πρόσωπου (εταιρεία, κοινοπραξία) για αξιώση της χρηματικής ικανοποίησης ως αποζημίωση, συνίσταται στο γεγονός ότι δεν ελήφθησαν τα αναγκαία μέτρα  ως όφειλε, για την ασφαλή κυκλοφορία και διέλευση των οχημάτων, με αποτέλεσμα να φέρει ευθύνη για την πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων του.